روحی بيتاب بی قراری از نو می گيرد و من در خود فرو رفته خيره ام به او

 

رنج کشيدنش ، عذاب نا متناهي من است

 

خيسم از واژه های اعدام شده

 

از حروف ت ا م ل ی ک

 

تا کجا مرا ما بين دو راه ، در دو نقطه متقابل کشيدن بايد؟

 

هم ماندن و هم رفتن هر دو ضرر است.